پیری جمعیت، امید به زندگی و رشد اقتصادی

نویسندگان

1 دانشیار دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد فیروزکوه

2 کارشناس ارشد اقتصاد دانشگاه آزاد اسلامی واحد فیروزکوه

چکیده

در این تحقیق اثر پیری جمعیت بر رشد اقتصادی با توجه به متغیر رشد جمعیت و شاخص امید به زندگی برآورد می‌شود. برای این منظور از روش تفاضلگیری، میانگینزدایی و روش متغیرهای مجازی در داده‌های تلفیقی شامل 146 کشور طی سال‌های 2013-1990 استفاده شده است. نتایج نشان می‌دهد، اثر منفی پیری جمعیت بر رشد اقتصادی در کشورهایی ظاهر می‌شود که شاخص امید به زندگی آنها بالای70 سال باشد و در کشورهایی که امید به زندگی پایین 70 سال است، اثر پیری جمعیت بر رشد اقتصادی منفی نیست. همچنین نتایج این مقاله نشان می‌دهد، نرخ رشد جمعیت در صورتی بر رشد اقتصادی اثر مثبت می‌گذارد که جمعیت بالای 65 سال حداقل 18 درصد و حداکثر 21 درصد از کل جمعیت باشد. در کشوری که جمعیت بالای 65 سال بیش از درصد یادشده است، اثر مثبت رشد جمعیت بر رشد اقتصادی تضعیف می‌شود.

کلیدواژه‌ها


راغفر، حسین، میرحسین موسوی و زهرا کاشانیان (1391)، « اثر پدیده سالمندی بر رشد اقتصادی»، فصلنامه علمی - پژوهشی معرفت فرهنگی - اجتماعی، شماره 1، صص 132-121.
مهرگان، نادر و روح‌الله رضائی (1388)،« اثر ساختار سنی جمعیت بر رشد اقتصادی»، فصلنامه پژوهشهای اقتصادی ایران، سال سیزدهم، شماره 39، صص 146-137.
Andersson, Bjorn (2001), "Scandinavian Evidence on Growth and Age structure", Regional Studies, vol. 35, No 5, pp. 377-390.
Berg, Lennart. (1996), "Age Distribution, Saving and Consumption in Sweden", Working Paper Series, Vol. 22, Department of Economics Uppsala University.
Bloom, D. E & David Canning & Günther Fink, (2011), "Implications of Population Ageing for Economic Growth," Oxford Review of Economic Policy, Oxford University Press, vol. 26(4), pp. 583-612.
Bloom, D. E & David Canning& Karen Eggleston,(2015), "Human Capital & Ageing," Harvard School of Public Health, Boston, Massachusetts.
Bloom, D. E., D. Canning, R. K. Mansfield and M. Moore (2007), "Demographic Change, Social Security Systems and Savings," Journal of Monetary Economics 54: 92-114.
Costa, D. (1998), The Evolution of Retirement: An American Economic History 1880-1990. Chicago, University of Chicago Press.
Dychtwald, K. (1999), Ken Dychtwald on the Future. San Francisco Chronicle. San Francisco.
Fogel, R. W. (1994), "Economic Growth, Population Theory, and Physiology: The Bearing of Long-Term Processes on the Making of Economic Policy." American Economic Review 84: 369-95.
Fogel, R. W. (1997), New Findings on Secular Trends in Nutrition and Mortality: So Implications for Population Theory. Handbook of Population and Family Economics. M. Rosenzweig and O. Stark, eds. Amsterdam, Elsevier. 1A.
Greenspan, A. (2003), Aging Global Population. Testimony before the Special Committee on Aging, U.S. Senate.
Lindh, Thomas(1999),"Age Structure and Economic Policy : The Case of Saving and Growth" , Population and Policy Review,18, pp. 261-277.
Malmberg, B.(1994), Age Structure Effects on Economic Growth: Swedish Evidence. Scandinavian Economic History Review, Vol. 42, pp. 279-295.
Nordhaus, W. (2003), The Health of Nations: The Contribution of Improved Health to Living Standards. Measuring the Gains from Medical Research: An Economic Approach. K. H. Murphy and R. H. Topel. Chicago, University of Chicago Press.
Peterson, P. G. (1999), "Gray Dawn: The Global Aging Crisis", Foreign Affairs.
Preston, S. H. (1975), "The Changing Relation between Mortality and Level of Economic Development." Population Studies 29(2): 231-48.
United Nations (2015), "Department of Economic and Social Affairs", Population Division World Population Ageing 2015 (ST/ESA/SER.A/390).
United Nations (2015), World Population Prospects: The 2015 revision.
Wooldridge, J.M. )2013(, Introductory Econometrics: A Modern Approach (5thed.). Mason, OH: South-Western, Cengage Learning.
World Development Indicators World Bank.
World Health Organization (2006), "Obesity and overweight". http://www.who. int/mediacentre/factsheets/fs311/en/index.html.