1
استادیار دانشکده اقتصاد و حسابداری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکز
2
کارشناس دفتر امور شوراها- وزارت کار و امور اجتماعی
چکیده
در بسیاری از کشورها، سرمایهگذاری در نیروی انسانی و ارتقاء کیفیت آن، بیشترین نقش را در افزایش بهرهوری و تسریع رشد اقتصادی داشته است.دراین خصوص،یکی ازراههای افزایش سرمایه انسانی،ارتقاء سطح بهداشت و سلامتی نیروی کار میباشد. دراین مطالعه, یک چارچوب نظری به منظور بررسی تأثیر بهداشت و سلامت بر بهرهوری نیروی کار معرفی شده است که در آن، امید به زندگی، بهعنوان شاخص سطح بهداشت و سلامت،سرمایه فیزیکی سرانه، و درصد تولید بالفعل به تولید بالقوه؛ مهمترین عوامل مؤثر بر بهرهوری نیروی کاردرنظرگرفته شدهاند.نتایج به دست آمده از برآورد الگو، با استفاده از روش خودتوضیح با وقفههای گسترده (ARDL)برای دوره1346-1383, بیانگر آن است که برای دستیابی به بهرهوری بالاتر نیروی کار، علاوه بر ارتقاء سطح بهداشت و سلامت، میتوان از طریق افزایش سطح سرمایه فیزیکی سرانه و کاهش ظرفیتهای بیکار، به این هدف دست یافت.در طی دوره 1345-1383، بهرهوری نیروی کار بهطور متوسط سالانه 8/1درصد افزایش یافته و حدود 2/38 درصد از این رشد، در اثر ارتقای سطح سلامتی و بهداشت نیروی کار به دست آمده است.افزون بر این،نتایج پیشبینی مدل نشان میدهد نرخ رشد بهرهوری نیروی کار طبق فروض تعیین شده در برنامه چهارم توسعه, 2 درصدکمتر از هدف تعیینشده تحقق خواهد یافت و برای تحقق کامل آن توصیههایی ارائه شده است.
امینی,علیرضا و حجازی آزاد,زهره . (1386). تحلیل و ارزیابی نقش سلامت و بهداشت در ارتقاء بهرهوری نیروی کار در اقتصاد ایران. پژوهشهای اقتصادی ایران, 9(30), 137-163.
MLA
امینی,علیرضا , و حجازی آزاد,زهره . "تحلیل و ارزیابی نقش سلامت و بهداشت در ارتقاء بهرهوری نیروی کار در اقتصاد ایران", پژوهشهای اقتصادی ایران, 9, 30, 1386, 137-163.
HARVARD
امینی علیرضا, حجازی آزاد زهره. (1386). 'تحلیل و ارزیابی نقش سلامت و بهداشت در ارتقاء بهرهوری نیروی کار در اقتصاد ایران', پژوهشهای اقتصادی ایران, 9(30), pp. 137-163.
CHICAGO
علیرضا امینی و زهره حجازی آزاد, "تحلیل و ارزیابی نقش سلامت و بهداشت در ارتقاء بهرهوری نیروی کار در اقتصاد ایران," پژوهشهای اقتصادی ایران, 9 30 (1386): 137-163,
VANCOUVER
امینی علیرضا, حجازی آزاد زهره. تحلیل و ارزیابی نقش سلامت و بهداشت در ارتقاء بهرهوری نیروی کار در اقتصاد ایران. پژوهشهای اقتصادی ایران. 1386;9(30):137-163.
