1
استادیار دانشکده اقتصاد و حسابداری دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی
2
کارشناس ارشد اقتصاد
3
کارشناس ارشد دفتر نظارت برنامه معاونت برنامهریزی و نظارت راهبردی ریاست جمهوری
چکیده
در این پژوهش، عوامل مؤثر بر بهرهوری کل عوامل (TFP) با تأکید بر سرمایهگذاری مستقیم خارجی (FDI) در ایران و 23 کشوردیگر منتخب در دوره 1996-2006 را بررسی کردهایم. بهرهوری کل عوامل را از روش دیویژیا اندازهگیری و عوامل مؤثر بر آن را با استفاده از تکنیک دادههای تابلویی شناسایی کردهایم. عوامل مؤثر بر بهرهوری کل عوامل در الگوی برآورد شده عبارتند از: انباشت سرمایهگذاری مستقیم خارجی، انباشت هزینههای تحقیق و توسعه، نرخ ثبت نام ناخالص دوره دانشگاهی، درجه باز بودن اقتصاد و نرخ بهرهبرداری از ظرفیت. نتایج مطالعه بیانگر تأثیر مثبت و معنادار تمامی عوامل یادشده بر بهرهوری کل عوامل است. بنابراین، پیشرفت فنی از راههای مختلف (هزینههای تحقیق و توسعه داخلی، تجارت خارجی و FDI) بر ارتقای بهرهوری مؤثر بوده است. در بین عوامل یادشده, نرخ بهرهبرداری از ظرفیت بیشترین تأثیر و انباشت سرمایهگذاری مستقیم خارجی کمترین تأثیر را در ارتقای بهرهوری کل عوامل داشتهاند.
امینی,علیرضا , ریسمانچی,هستی و فرهادی کیا,علیرضا . (1389). تحلیل نقش سرمایهگذاری مستقیم خارجی (FDI) در ارتقای بهرهوری کل عوامل (TFP)؛ یک تحلیل دادههای تابلویی بین کشوری. پژوهشهای اقتصادی ایران, 14(43), 55-80.
MLA
امینی,علیرضا , , ریسمانچی,هستی , و فرهادی کیا,علیرضا . "تحلیل نقش سرمایهگذاری مستقیم خارجی (FDI) در ارتقای بهرهوری کل عوامل (TFP)؛ یک تحلیل دادههای تابلویی بین کشوری", پژوهشهای اقتصادی ایران, 14, 43, 1389, 55-80.
HARVARD
امینی علیرضا, ریسمانچی هستی, فرهادی کیا علیرضا. (1389). 'تحلیل نقش سرمایهگذاری مستقیم خارجی (FDI) در ارتقای بهرهوری کل عوامل (TFP)؛ یک تحلیل دادههای تابلویی بین کشوری', پژوهشهای اقتصادی ایران, 14(43), pp. 55-80.
CHICAGO
علیرضا امینی, هستی ریسمانچی و علیرضا فرهادی کیا, "تحلیل نقش سرمایهگذاری مستقیم خارجی (FDI) در ارتقای بهرهوری کل عوامل (TFP)؛ یک تحلیل دادههای تابلویی بین کشوری," پژوهشهای اقتصادی ایران, 14 43 (1389): 55-80,
VANCOUVER
امینی علیرضا, ریسمانچی هستی, فرهادی کیا علیرضا. تحلیل نقش سرمایهگذاری مستقیم خارجی (FDI) در ارتقای بهرهوری کل عوامل (TFP)؛ یک تحلیل دادههای تابلویی بین کشوری. پژوهشهای اقتصادی ایران. 1389;14(43):55-80.
