در این پژوهش به بررسی تأثیر بازبودن تجاری بر متغیرهای کلان اقتصادی از جمله رشد اقتصادی، تورم و رشد اشتغال در دوره 1386-1340 در ایران می پردازیم. به بیان دیگر، در این پژوهش به دنبال پاسخ به سه پرسش هستیم؛ آیا افزایش درجه بازبودن تجاری باعث افزایش رشد اقتصادی می شود؟ دوم، آیا بازشدن اقتصاد باعث کاهش تورم می شود؟ و در نهایت اینکه آیا افزایش درجه بازبودن تجاری باعث زیادشدن رشد اشتغال در کشور می شود؟ برای پاسخ به این پرسشها از تحلیل واکنش ضربه ای[1] براساس روش خودتوضیح برداری[2] (VAR) استفاده شده است. نتایج حاصل از توابع واکنش ضربه ای نشان میدهد که در کوتاهمدت افزایش درجه بازبودن تجاری رشد اقتصادی را افزایش داده و تورم را کاهش میدهد. اما تأثیر این افزایش در کوتاهمدت بر روی رشد اشتغال منفی است. همچنین، نتایج نشان می دهد که در بلندمدت تغییر ناگهانی به اندازه یک انحراف معیار در متغیر بازبودن تجاری تأثیری بر سه متغیر یادشده ندارد.
اسلاملوئیان,کریم , شفیعی سروستانی,مریم و جعفری,محبوبه . (1389). بررسی اثر بازبودن تجاری بر متغیرهای کلان در اقتصاد ایران (1386-1340). پژوهشهای اقتصادی ایران, 14(43), 1-21.
MLA
اسلاملوئیان,کریم , , شفیعی سروستانی,مریم , و جعفری,محبوبه . "بررسی اثر بازبودن تجاری بر متغیرهای کلان در اقتصاد ایران (1386-1340)", پژوهشهای اقتصادی ایران, 14, 43, 1389, 1-21.
HARVARD
اسلاملوئیان کریم, شفیعی سروستانی مریم, جعفری محبوبه. (1389). 'بررسی اثر بازبودن تجاری بر متغیرهای کلان در اقتصاد ایران (1386-1340)', پژوهشهای اقتصادی ایران, 14(43), pp. 1-21.
CHICAGO
کریم اسلاملوئیان, مریم شفیعی سروستانی و محبوبه جعفری, "بررسی اثر بازبودن تجاری بر متغیرهای کلان در اقتصاد ایران (1386-1340)," پژوهشهای اقتصادی ایران, 14 43 (1389): 1-21,
VANCOUVER
اسلاملوئیان کریم, شفیعی سروستانی مریم, جعفری محبوبه. بررسی اثر بازبودن تجاری بر متغیرهای کلان در اقتصاد ایران (1386-1340). پژوهشهای اقتصادی ایران. 1389;14(43):1-21.
