هدف اصلی این پژوهش، بررسی رابطه بلندمدت بین صادرات و شاخصهای کیفیت محیط‌زیست در ایران در سالهای 1350تا 1386 است. برای این منظور از دو شاخص انتشار گاز دی اکسید کربن و زمین‌های قابل کشت برای کیفیت محیط‌زیست استفاده‌کرده و از روش همجمعی جوهانسن- جوسیلیوس برای برآورد الگو استفاده می‌کنیم. یافته‌ها نشان می‌دهد که رابطه تعادلی بلندمدت بین متغیرهای صادرات و شاخصهای کیفیت محیط‌زیست برقرار بوده و متغیرهای صادرات و سرمایهگذاری مستقیم خارجی تأثیر منفی و معناداری بر شاخصهای کیفیت محیط‌زیست دارند.
صادقی، سیدکمال و فشاری، مجید. (1389). برآورد رابطه بلندمدت بین صادرات و شاخصهای کیفیت زیست‌محیطی؛ مطالعه موردی ایران (1350-1386). پژوهش‌های اقتصادی ایران، 15(44)، 67–83.
MLA
صادقی، سیدکمال، و فشاری، مجید. "برآورد رابطه بلندمدت بین صادرات و شاخصهای کیفیت زیست‌محیطی؛ مطالعه موردی ایران (1350-1386)"، پژوهش‌های اقتصادی ایران، 15، 44، 1389، 67–83.
HARVARD
صادقی، سیدکمال، و فشاری، مجید. (1389). 'برآورد رابطه بلندمدت بین صادرات و شاخصهای کیفیت زیست‌محیطی؛ مطالعه موردی ایران (1350-1386)'، پژوهش‌های اقتصادی ایران، 15(44), pp. 67–83.
CHICAGO
صادقی، سیدکمال و فشاری، مجید، "برآورد رابطه بلندمدت بین صادرات و شاخصهای کیفیت زیست‌محیطی؛ مطالعه موردی ایران (1350-1386)." پژوهش‌های اقتصادی ایران، 15 44 (1389): 67–83,
VANCOUVER
صادقی سیدکمال، فشاری مجید. برآورد رابطه بلندمدت بین صادرات و شاخصهای کیفیت زیست‌محیطی؛ مطالعه موردی ایران (1350-1386). پژوهش‌های اقتصادی ایران. 1389;15(44):67–83.
