پژوهش‌های اقتصادی ایران

چکیده در سال­های اخیر، اغلب مطالعات در زمینه تکنولوژی و تجارت، بر اهمیت حیاتی تغییر تکنولوژیکی در توضیح الگوی تجارت بین­ الملل تمرکز کرده ­اند. نوآوری تکنولوژیکی در تمام کشورها صورت نمی­گیرد و هم­زمان نیز به تمام کشورها گسترش نمی­یابد، بنابراین، فاصله تکنولوژیکی بین کشورها وجود دارد. پژوهش حاضر به تحلیل نقش فاصله تکنولوژیکی بر روابط دوجانبه تجاری ایران با استفاده از تصریح الگوی جاذبه شبه­پارامتری طی دوره 2015-1995 پرداخته ­است. براساس نتایج تخمین، براساس انتظار تأثیر GDP بر روابط دوجانبه تجاری بین ایران و شرکای منتخب تجاری مثبت و معنادار است، جمعیت کشور صادرکننده تأثیر منفی و جمعیت کشور واردکننده اثر مثبت بر روابط تجاری دارد. تأثیر فاصله تکنولوژیکی بر تجارت بین الملل ناپارامتری است و در قالب یک رابطه پارامتری نمی­گنجد، به‌طوری که بیان‌کننده اثر ناشناخته تکنولوژی بر روابط دوجانبه تجاری ایران است. به عبارت واضح­تر، در دامنه ­ای از فاصله تکنولوژی تأثیر منفی و در دامنه ­های دیگر تأثیر مثبتی را برجای می­گذارد و به افزایش تجارت دوجانبه بین ایران و شرکای تجاری منجر می‌شود.