این مطالعه به آزمون فرضیه معروف مکمل بودن سرمایه – مهارت در اقتصاد ایران اختصاص دارد که بر اساس آن، سرمایه و نیروی کار ماهر مکمل هستند. در این مطالعه، نیروی کار ماهر به نیروی کاری گفته می شود که دارای تحصیلات عالی است. برای آزمون فرضیه مکمل بودن سرمایه – مهارت، توابع تقاضای نیروی کار دارای آموزش عالی در سطح چهار بخش کشاورزی، صنعت، خدمات عمومی – اجتماعی – شخصی و خانگی، و سایر خدمات برآورد شده است. بر اساس نتایج به دست آمده، نیروی کار ماهر و سرمایه در تمامی بخش های تولیدی و خدماتی مکمل هستند. بنابراین، به کارگیری سیاست هایی نظیر اعتبار مالیاتی سرمایه گذاری موجب کاهش هزینه استفاده از سرمایه و افزایش تقاضای نیروی کار ماهر می شود. در بخش های تولیدی، نیروی کار ماهر و غیر ماهر جانشین هستند و در بخش های خدماتی مکمل هستند. در بخش صنعت، نیروی کار ماهر با مواد خام صنعتی جانشین و با سوخت مکمل است.
پژویان، جمشید و امینی، علیرضا. (1380). آزمون تجربی فرضیه مکمل بودن سرمایه - مهارت در اقتصاد ایران. پژوهش‌های اقتصادی ایران، 3(شماره 8 (بهار و تابستان 1380))، 79–99.
MLA
پژویان، جمشید، و امینی، علیرضا. "آزمون تجربی فرضیه مکمل بودن سرمایه - مهارت در اقتصاد ایران"، پژوهش‌های اقتصادی ایران، 3، شماره 8 (بهار و تابستان 1380)، 1380، 79–99.
HARVARD
پژویان، جمشید، و امینی، علیرضا. (1380). 'آزمون تجربی فرضیه مکمل بودن سرمایه - مهارت در اقتصاد ایران'، پژوهش‌های اقتصادی ایران، 3(شماره 8 (بهار و تابستان 1380)), pp. 79–99.
CHICAGO
پژویان، جمشید و امینی، علیرضا، "آزمون تجربی فرضیه مکمل بودن سرمایه - مهارت در اقتصاد ایران." پژوهش‌های اقتصادی ایران، 3 شماره 8 (بهار و تابستان 1380) (1380): 79–99,
VANCOUVER
پژویان جمشید، امینی علیرضا. آزمون تجربی فرضیه مکمل بودن سرمایه - مهارت در اقتصاد ایران. پژوهش‌های اقتصادی ایران. 1380;3(شماره 8 (بهار و تابستان 1380)):79–99.
