نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

• فریبا رشنو
• مریم شریف نژاد
• غلامعلی حاجی

گروه اقتصاد، واحد اراک، دانشگاه آزاد اسلامی، اراک، ایران.

چکیده

تعادل بین توسعه اقتصادی و پایداری محیط زیست مهمترین مولفه تعیین کننده توسعه پایدار است.ازطرفی تعیین ساختار بهینه صنعت یکی از عوامل مهم اثرگذار بر رشد اقتصادی و اقتصاد سبز است. لذا پژوهش حاضر با استفاده از شواهد آماری استان‌های ایران طی دوره زمانی 1400-1390 و رهیافت توبیت فضایی به بررسی اثر ساختار صنعت بر کارایی اقتصاد سبز می‌پردازد. نتایج تحلیل پوششی داده‌ها نشان می‌دهد که استان کهگیلوله و بویر احمد و اصفهان به ترتیب با مقادیر کارایی سبز 1 و 6/0 دارای بالاترین و کمترین شاخص کارایی اقتصاد سبز هستند. علاوه بر این اندازه شاخص الیسون-گلیسر نشان می‌دهد که استان‌های قم و قزوین دارای بالاترین تنوع صنعتی و استان بوشهر دارای بالاترین تمرکز صنعتی است. در نهایت برآورد مدل به روش توبیت فضایی نشان می‌دهد که صنعتی شدن و تمرکز صنعتی باعث کاهش کارایی اقتصاد سبز شده است، اما اثر متغیر تعاملی صنعتی شدن و تمرکز صنعتی بر کارایی سبز مثبت و از نظر آماری معنی‌دار است،. بنابراین افزایش سهم صنعت از اقتصاد و توجه به تمرکز صنعتی براساس مزیت‌های هر استان مهمترین سیاست برای بهبود کارایی اقتصاد سبز است.

کلیدواژه‌ها

• اقتصاد سبز
• تمرکز صنعتی
• توبیت فضایی

موضوعات

• توسعه اقتصادی