نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 گروه اقتصاد-دانشکده اقتصاد و مدیریت-دانشگاه تبریز

2 دانشگاه تبریز

چکیده

هدف اصلی مطالعه حاضر، شناسایی عوامل موثر بر زیان‌های بحران بانکی، برای 49 کشور نمونه مورد مطالعه طی دوره زمانی 2019-1980 است. در همین راستا، دو هدف فرعی نیز دنبال شده است. به طوری که در گام مقدماتی اول، تاریخ بحران‌های بانکی برای 49 کشور تعیین شد. تحلیل‌های نموداری در خصوص تعداد بحران‌ها نشان داد که حدود نیمی از بحران‌های به وقوع پیوسته، طی سال‌های 2008 تا 2012 بوده؛ که در این بین، سهم کشورهای با درآمد بالا بیشتر از بقیه گروه‌های کشوری است. سپس در گام مقدماتی دوم، با استخراج روند‌های مختلف توسط فیلتر هودریک-پرسکات برای سری‌زمانی GDP حقیقی کشورها، چهار نوع زیان در تولید محاسبه شد. بررسی زیان در تولید کشورها، نشان داد که دو کشور آنگولا و یونان، به ترتیب بیشترین و کمترین مقدار زیان را در بین چهار نوع زیان محاسبه شده به خود اختصاص دادند. در نهایت برای تحقق هدف اصلی مطالعه حاضر، مدل اقتصادی تحقیق با استفاده از روش شبه حداکثر راستنمایی پواسون (PPML)، به دو صورت بدون متغیر بحران ارزی و با حضور آن برآورد شد. نتایج نشان داد که وقوع بحران ارزی، باعث تشدید زیان‌های تولید ناشی از بحران بانکی می‌شود. همچنین متغیرهای تورم، نسبت اعتبار بانکی به GDP، شکاف اعتبار به GDP، بدهی بخش عمومی، با تاثیر مثبت و متغیرهای درجه باز بودن مالی، مخارج احتیاطی دولت و دارایی‌های بانک مرکزی با تاثیر منفی، از عوامل مهم در مقدار زیان‌های تولید بعد از وقوع بحران بانکی هستند. لذا جهت مدیریت بحران بانکی، توجه به متغیرهای ذکر شده توصیه می‌شود.

کلیدواژه‌ها

موضوعات