کلیدواژه‌ها = توسعه انسانی
اقتصاد آموزش

توسعه انسانی و شکوفایی انسانی: تاکیدی بر اهمیت مهارت‌های غیرشناختی

دوره 27، شماره 90، بهار 1401، صفحه 41-62

https://doi.org/10.22054/ijer.2021.59269.950

زهرا منتظری، محسن رنانی

چکیده براساس دیدگاه جیمز هکمن توسعه انسانی، توسعه اقتصادی است و مهارت­‌ها منبع اصلی رفاه و شکوفایی جوامع هستند. با این وجود، توجه صرف به پرورش مهارت­‌های شناختی و عدم توجه به مهارت‌­های غیر­شناختی به سبب اهمیت این نوع مهارت­‌ها در کاهش رفتارهای منفی خارجی و دستاورد­های مهم زندگی، روند توسعه و شکوفایی جوامع را به تاخیر می‌­اندازد. بر این اساس، هدف اصلی مطالعه حاضر، تبیین مفهومی بسط یافته از توسعه انسانی تحت عنوان شکوفایی انسانی با استفاده از پیوند دو رویکرد اقتصادی و روانشناسی و چرایی اهمیت مهارت­‌های غیرشناختی است. رویکرد اول مبتنی بر تکنولوژی شکل­‌گیری مهارت و رویکرد دوم مبتنی بر نظریه سلسله مراتب نیازها است. نتایج حاصل از این مطالعه تاکیدی برتمرکز بیشتر خانواده و سیستم آموزشی بر پرورش مهارت‌های غیر­شناختی است، چراکه منجر به ارتقاء صلاحیت‌­ها و توانمندی‌­های فردی جهت دستیابی به دستاورد­های مهم اجتماعی- اقتصادی و تحقق نیازهای پیچیده تر در راس هرم مازلو می‌شود.

رتبه بندی استانهای کشور با رویکرد تحلیل پوششی داده ها (با به کارگیری شاخصهای توسعه انسانی)

دوره 8، شماره 27، تابستان 1385، صفحه 173-153

عادل آذر، داود غلامرضایی

چکیده به منظور تحقق اهداف ملی و به ویژه اهداف برنامه چهارم توسعه کشور، هماهنگ نمودن اهداف ملی با واقعیتهای منطقه ای امری اجتناب ناپذیر است. بر همین اساس، تخصیص منابع باید بر اساس توانمندیها و مزیتهای نسبی مناطق صورت پذیرد. با در نظر داشتن این موضوع که افزایش رفاه تمامی افراد جامعه اسلامی، مهمترین هدف اجتماعی و لازمه رسیدن به کمال انسانی است، بدون شک یکی از محورهای برنامه ریزی منطقه ای درجه توسعه انسانی در استانها و مناطق مختلف کشور است. هر منطقه متناسب با ویژگی های خاص خود، نیازمند برنامه ویژه ای است که لازمه هر گونه اقدامی در این زمینه، شناسایی وضعیت گذشته و موجود مناطق مختلف بر اساس روشهای علمی مناسب است. این مقاله به کمک روش تحلیل پوششی داده ها به بررسی توسعه انسانی در استانها می پردازد و با استفاده از اطلاعات سال 1381، قابلیت هر یک از استانها و در واقع، کارایی استانها را در استفاده از منابع زیر بنایی جهت تولید شاخصهای توسعه انسانی، می سنجد. یافته ها بیانگر این واقعیت است که با توجه به منابع محدود، استانهای محروم کشور به طور کلی کارایی بیشتری نسبت به استانهای برخوردار کشور داشته اند و بار دیگر لزوم توجه بیشتر به استانهای محروم در برنامه ریزی ها و تخصیص مناسب تر منابع را آشکار می سازد.