اقتصاد شهری
مرتضی قنبرزاده چالشتری؛ پارسا ریاحی دهکردی
چکیده
اقتصاد دانشی است که به تخصیص بهینه منابع محدود در برابر خواستههای نامحدود میپردازد و برای این هدف، دستیابی به اطلاعات مناسب جهت اولویتبندی ضروری است. در ادبیات توسعه، توجه به ظرفیت و جایگاه مناطق در نظام تولید، از ارکان مهم توسعه متوازن محسوب میشود. این پژوهش با هدف رتبهبندی شهرستانهای کشور براساس سهم آنها در ایجاد ارزش ...
بیشتر
اقتصاد دانشی است که به تخصیص بهینه منابع محدود در برابر خواستههای نامحدود میپردازد و برای این هدف، دستیابی به اطلاعات مناسب جهت اولویتبندی ضروری است. در ادبیات توسعه، توجه به ظرفیت و جایگاه مناطق در نظام تولید، از ارکان مهم توسعه متوازن محسوب میشود. این پژوهش با هدف رتبهبندی شهرستانهای کشور براساس سهم آنها در ایجاد ارزش افزوده، انجام شد. روش تحقیق توصیفی-تحلیلی بوده و جامعه آماری شامل ۴۵۷ شهرستان کشور در سالهای ۱۳۹۶ و ۱۳۹۹ بود. نمونهگیری انجام نشد و دادهها بهصورت سرشماری بررسی شدند. از روش تصمیمگیری ویکور، آنتروپی شانون برای وزندهی و سهم ارزش افزوده به قیمت ثابت هر بخش شهرستان از مشابه آن در کل کشور بهعنوان ورودی استفاده شد. منبع جمعآوری دادهها، جدولهای آماری مرکز آمار ایران و نتایج حسابهای منطقهای و شهرستانی بود. یافتهها نشان داد که شهرستانهای تهران، ری و مشهد در هر دو سال در رتبههای برتر و شهرستانهای مارگون، کرخه و انگوت در رتبههای انتهایی قرار گرفتند. همچنین، رتبهبندی استانها بهصورت مستقیم و غیرمستقیم صورت گرفت که در روش مستقیم، استانهای تهران، خوزستان و بوشهر در صدر و استانهای ایلام، چهارمحال و بختیاری و خراسان شمالی در انتها قرار گرفتند. در روش غیرمستقیم نیز استانهای قم، تهران و بوشهر در رتبههای برتر و چهارمحال و بختیاری، خراسان جنوبی و سیستان و بلوچستان در رتبههای پایینتر قرار گرفتند. نتایج حاکی از تمرکز تولید در مناطق خاصی از کشور و ضرورت توجه به سیاستهای منطقهای برای توسعه متوازن بود. این یافتهها میتوانند راهنمای سیاستگذاران در تخصیص منابع و برنامهریزی اقتصادی منطقهای باشند.
